Object

Description:

Praca stanowi próbę kompleksowego opisu mennictwa antycznego, głównie rzymskiego. Autor wychodzi od omówienia terminów określających pieniądz i monetę: pecunia, moneta, nummus, aes i ich etymologii. W dalszych rozdziałach omawia wpływy mennictwa greckiego na wczesne monety rzymskie, kruszce i stopy, z których starożytni Rzymianie wybijali i odlewali swoje monety, stosowane przez nich nominały, pracę mennicy rzymskiej, obecność monet w literaturze (zwłaszcza historiografii), legendy monet (inscriptiones) i umieszczane na nich symbole oraz ikonografię. Omówione zostały również antyczne fałszerstwa z rdzeniem miedzianym (subaerati) oraz działalność wczesnonowożytnych wytwórców kopii rzymskich monet i medali. Po stronie tytułowej wklejony jest miedzioryt ukazujący antyczną awersy i rewersy złotej monety z rdzeniem żelaznym (nummus aureus subferratus) i dwóch medali: duńskiego z 1677 r., określonego jako „największa moneta Europy” (Nummus Danicus totius Europae Maximus) i mniejszego, wybitego z okazji nowego roku 1700. Po głównym traktacie umieszczono krótszą Dysertację prawną o jednym pieniądzu, w której Rink stara się uzasadnić m.in. przyczyny stosowania przez Rzymian sesterca jako jednostki obrachunkowej oraz omawia kwestie ustalania wysokości kar pieniężnych oraz prawa i ustawy związane z monetami, srebrem i złotem. Brak czterech stron druku (po stronie 60 De uno nummo i dwóch ostatnich) został uzupełniony ręcznie w XVIII w. Dokument współoprawny z innymi drukami (klocek introligatorski), sygn. Pol.8.II.1195-Pol.8.II.1475.

Publisher:

Typis & Impensis Iodoci Wilhelmi Kohlesii, Typographi Altdorfini

Place_of_issue:

Lipsiae & Francofurti

Format:

application/pdf

Identifier:

oai:dlibra.bibliotekaelblaska.pl:65192

Source:

Pol.8.II.1472

Language:

lat ; grc

Prawa:

Domena publiczna (public domain)