[ XX w. ]
pocztówka
Tytuł według nadruku na awersie. Nazwa wydawcy według nadruku na rewersie. Pocztówka z obiegu, z datą stempla 14 maja 1917 roku. Na rewersie tekst rękopiśmienny w języku niemieckim. Karta pocztowa przedstawia Ratusz Miejski przy Placu Fryderyka Wilhelma (obecnie Plac Słowiański). Na przestrzeni wieków istniały w Elblągu cztery lokalizacje obiektów, które pełniły funkcje ratuszy. W kolejności wymienić trzeba pierwszy ratusz z XIII w., który spłonął w 1777 r., pochodzący z pierwszej połowy XIV w. ratusz Nowego Miasta Elbląga oraz renesansowy ratusz wybudowany w latach 1779-1782 przy Nowym Rynku, na którego bazie rozbudowano i ukończono w 1894 r. ostatnią siedzibę władz miasta w jego niemieckich dziejach. Po pożarze w 1777 roku władze miasta postanowiły odbudować ratusz w nowej lokalizacji (daw. Friedrich Wilhelm Platz - dzisiejszy plac Słowiański). Prace budowlane rozpoczęto w 1779 i trwały do 1782 roku. Budynek nie dorównywał poprzedniemu ani wielkością, ani pięknym stylem. Był szarym, przeciętnym budynkiem, z drewnianą wieżyczką. Pod koniec XIX w. zaczęto myśleć o budowie nowego ratusza. Rozrastająca się administracja potrzebowała większej ilości pomieszczeń, drugim powodem stał się zły stan techniczny obiektu. Stary ratusz rozebrano, a na jego miejscu wybudowano nowy gmach (widoczny na pocztówce). Wzniesiony został w stylu neorenesansowym, podobnie jak pochodzący z tego czasu ratusz w hanzeatyckim Hamburgu czy w stolicy Bawarii Monachium (nadano mu charakterystyczną sylwetkę z wieżyczkami). Był znacznie większy i reprezentacyjny. Liczył trzy piętra, a jego szczyt i front wieńczyły elementy zdobnicze. Wnętrze przyozdobione było portretami byłych burmistrzów, obrazami ze scenami mitycznymi oraz nawiązującymi do historii miasta. Przy rozbudowie uczestniczył elbląski mistrz budowlany – Otto Depmeyer (1852-1925). Gmach spełniał swoje funkcje urzędowe, mieściła się tu również elegancka restauracja - Piwnica Ratuszowa (Ratskeller) oraz od 1930 r. Kawiarnia Ratuszowa (Rathaus-Café), gdzie codziennie od godz. 16. odbywały się koncerty, a goście raczyli się widokiem na Plac Fryderyka Wilhelma (Plac Słowiański) i pomnik cesarza Wilhelma, przy którym stawiano rokrocznie tradycyjnie dużą choinkę świąteczną. W 1928 roku (inne źródła podają datę 1930), gmach został rozbudowany jako osobny obiekt przylegający do ratusza. Pomieszczenia tego nowego gmachu w większości należały do urzędu policji (Polizeipräsidium), a podczas II wojny światowej na pierwszym piętrze, znajdowały się pomieszczenia zajmowane przez Gestapo. To właśnie z okien tego ratusza komisaryczny nadburmistrz Elbląga Fritz Leser 23 stycznia 1945 roku oglądał przetaczające się ul. Rycerską rosyjskie czołgi kpt. G. Diaczenki. Na początku lutego 1945 r. ratusz częściowo spłonął, a resztki ścian padły ofiarą tzw. „szabrownictwa budowlanego”. Po potężnym gmachu ratusza dzisiaj już nie ma śladu. Budynek prezydium policji przetrwał wojnę prawie niezniszczony. Przez następne kilkadziesiąt lat pełnił funkcje hotelowe. Lokalizacja oryginału - w zasobach prywatnych. Opis fizyczny: 1.K; wymiary: 13,6 x 8,7 cm.
Kunst u. Verlagsanstalt-Schaar u. Dathe Komm Ges a Akt
Trier
Zasób prywatny - 00067
ger
Domena publiczna (public domain)
Aug 28, 2024
https://dlibra.bibliotekaelblaska.pl/publication/74871
RDF
Citation style: Chicago ISO690
This page uses 'cookies'. More information I understand