Search for: [null = "Tom czwarty \(Lipsk, 1789\) publikacji, zawierającej zbiór kazań, autorstwa szwajcarskiego teologa ewangelicko\-reformowanego, twórcy pieśni kościelnych, pastora i popularyzatora teologii oświecenia Georga Joachima Zollikofera \(1730\-1788\). Dokument, jak wskazuje karta tytułowa wydany został już po śmierci autora. Tom zawiera 19 kazań, służących nauczaniu i przekazywaniu treści religijnych, zgodnie z ideami teologii oświecenia, które przyniosły udoskonalenie i odnowę nauczania kościelnego, negację pobożności dewocyjnej, płytkiego moralizatorstwa, ciemnoty i zabobonów, akceptację tolerancji religijnej oraz przyczyniły się do większego otwarcia na Pismo Święte. Kazania, których podstawę stanowi każdorazowo fragment Biblii, są w niniejszej części zróżnicowane pod względem treści i poruszają, m.in. kwestie\: haniebności grzesznego życia oraz wynikającego z takiego życia nieszczęścia\; mądrości życia cnotliwego i pobożnego\; piękna i szlachetności życia chrześcijańskiego\; fałszywego wstydu\; ostrzeżenia przed pychą\; osłabiania ludzkiego zmysłu prawdy\; przestrzegania boskich przykazań\; przygotowania do śmierci etc. Kazania Zollikofera cieszyły się wielką popularnością. Do grona jego słuchaczy należał m.in. hellenista, arabista i znawca kultury Cesarstwa Bizantyjskiego Johann Jacob Reiske \(1716 \-1774\), który tak o nim napisał\: \"żeby wszyscy nauczyciele chrześcijan chcieliby być tak przyjaźnie do ludzi nastawieni jak Zollikofer”. O jego sławie świadczy również fakt, że wiele osób przebywających w Lipsku chciało się z nim spotkać. Do ich grona należał francuski pisarz i filozof Denis Diderot \(1713\-1784\) , który w 1773 roku spotkał się z nim w przerwie podczas podróży do Sankt Petersburga."]