Object

Planned object

Title: La sublime scuola italiana ovvero le piu eccellenti opere di Petrarca, Ariosto, Dante, T. Tasso, Pulci, Tassoni, Sannazzaro, Chiabrera, Burchiello, Macchiavelli, Boccaccio, Casa, Varchi […] Edizione di Giuseppe de Valenti. Prosatori Volume V

:

Wydana w 1788 roku, w Stralsundzie i Berlinie, piąta część antologii klasyki włoskiej, zawierająca wybór głównych dzieł prozatorskich czołowych przedstawicieli literatury włoskiej. Niniejszy tom zawiera kontynuację (dzień 3 - 6) “Dekameronu” (Il Decamerone, z greki deka hemeron, dziesięć dni) - arcydzieła literackiego renesansowego pisarza włoskiego Giovanniego Boccaccia (1313-1375), napisanego w języku włoskim, prawdopodobnie w latach 1349-1353, a po raz pierwszy wydanego drukiem ok. 1470 roku. Giovanni Boccaccio, z woli ojca studiował w Neapolu prawo, którego jednak nie ukończył, oddając się życiu towarzyskiemu w kręgach miejscowej arystokracji. W tym czasie nawiązał kontakty z miłośnikami starożytności, poświęcił się własnym studiom literackim, wiele czytał, głównie po grecku. . Szczególnie umiłował sobie Tacyta i Liwiusza. Po śmierci ojca osiadł na stałe we Florencji, gdzie gościł Francesco Petrarkę, z którym przez wiele lat łączyły go więzy przyjaźni. Pod koniec życia poświęcił się głównie pisaniu po łacinie dzieł encyklopedycznych. Pozostawił po sobie ogromny dorobek, na który składają się poematy epickie, powieści miłosne oraz wiersze. Zafascynowany twórczością Dantego, napisał biografię „Żywot Dantego” oraz komentarz do jego „Piekła” - części „Boskiej Komedii”. Niewątpliwie najwybitniejszym dziełem Boccaccia jest Dekameron. Jest to zbiór 100 nowel, które w ciągu 10 dni w roku 1348 opowiada sobie dla zabicia czasu grupa 10 florentyńczyków, którzy schronili się przed zarazą w okolicach Florencji. Nowele stanowią opis obyczajów w epoce włoskiego renesansu, dając wyraz z jednej strony bujnemu życiu, pełnemu miłości, przygód erotycznych i ludzkiej zmysłowości, z drugiej zaś strony wyrażając podziw dla inteligencji, sprawności umysłu ludzkiego, bystrości i sprytu. Głównym motywem opowiadań jest szeroko interpretowane pojęcie miłości: miłość małżeńska - pozamałżeńska, zmysłowa - platoniczna, tragiczna - idylliczna. Bohaterowie Dekameronu reprezentują wszystkie grupy społeczne. Są tu królowie i książęta na równi ze służbą, urzędnicy, sędziowie, kupcy, rycerze, ludzie marginesu, zakochany filozof etc. Nowele te można podzielić na 6 grup tematycznych: potępienie przywar ludzi możnych, takich jak głupota, skąpstwo, rozpusta, obłuda (Dzień I), zrządzenia losu (Dni II i III), miłość (Dni IV i V), pochwała intelektu, przebiegłości, dowcipu (Dni VI, VII i VIII), splecione z sobą wątki z grup poprzednich (Dzień IX) oraz triumf cnoty (Dzień X). Po dwóch tygodniach pobytu w podmiejskiej willi bohaterowie wracają do Florencji, gdzie prawdopodobnie szaleje jeszcze dżuma. Dalsze losy dziesięciorga narratorów nie są jednak opisane. Rozchodzą się oni jak widzowie po zakończonym seansie, każdy w swoją stronę. Celem Boccaccia było odmalowanie życia ludzkiego w jego najważniejszych aspektach, a jednocześnie przekazanie czytelnikowi norm moralnych, przyjętych przez florencki patrycjat: aprobata „rycerskości”, uznanie dla gospodarności i mieszczańskiego zdrowego rozsądku, pochwała inteligencji i sprytu, połączona z bezlitosną kpiną z naiwności, głupoty etc. Choć prawda historyczna jest w utworze traktowana z przymrużeniem oka to na uwagę zasługuje barwny, przebogaty język narracji, dzięki któremu Boccaccio uchodzi za ojca włoskiej prozy. W 1559 r. „Dekameron” umieszczony został w indeksie ksiąg zakazanych (łac.Index librorum prohibitorum lub Index Expurgatorius).

:

edizione di Giuseppe de Valenti; presso Amadeo Augusto Lange

Place_of_issue:

Berlino ; Stralsunda

:

92627/5

:

ita

Prawa:

Domena publiczna (public domain)

Object collections:

Last modified:

Aug 27, 2021

All available object's versions:

https://dlibra.bibliotekaelblaska.pl/publication/72019

Show description in RDF format:

RDF

Edition name Date

This page uses 'cookies'. More information