Wacław Berent (1873-1940) – polski prozaik, eseista, powieściopisarz i tłumacz okresu modernizmu. Jego utwór „Ozimina” – to powieść eksperymentalna, trzecia w jego dorobku, opublikowana po raz pierwszy w 1911 r. Akcja powieści dzieje się w ciągu jednego wieczoru w lutym 1904 roku i obejmuje wieczór karnawałowy w warszawskim salonie barona Niemana. Dopiero w ostatniej, czwartej części książki akcja przenosi się na ulicę. W środku nocy pada wieść o wybuchu wojny rosyjsko-niemieckiej. Akcja powieści przenosi się na Powiśle. Rewolucyjny pochód, prowadzony przez poznanych w salonie konspiratorów zostaje zatrzymany przez carską policję. Zgodnie z przesłaniem autora aresztowani będą "ziarnem ozimym" wolności.
oai:dlibra.bibliotekaelblaska.pl:22754
Domena publiczna (public domain)
11 wrz 2023
17 cze 2011
1 030
52
252
https://dlibra.bibliotekaelblaska.pl/publication/23435
| Nazwa wydania | Data |
|---|---|
| 1911, Berent Wacław, Ozimina : powieść | 11 wrz 2023 |
Vincenz, Stanisław