Obiekt

Opis:

Lehrbuch der Patrologie (Moguncja, 1837) - pochodzący z I połowy XIX wieku podręcznik patrologii, którego autorem jest rzymskokatolicki duchowny, teolog i wykładowca akademicki Johann Nepomuk Locherer (1773-1837). Patrologia (gr. pater - ojciec, logos - nauka) jest częścią historii literatury chrześcijańskiej, obejmującą autorów starożytnych, którzy zajmowali się teologią. Termin „patrologia” został po raz pierwszy użyty przez luterańskiego teologa Jana Gerharda jako tytuł dzieła: „Patrologia sive de primitivae Ecclesiae christianae Doctorum vita ac lucubrationibus”, które zostało wydane w Jenie w 1653 roku. Patrologia uwzględnia wszystkie zabytki literatury wczesnochrześcijańskiej, tj. utwory, których autorstwo jest ustalone, jak i te, których autorstwa nie można ustalić. Zajmuje się tak pisarzami ortodoksyjnymi jak i nieortodoksyjnymi, przyznając preferencję tym pierwszym, głównie Ojcom i doktorom Kościoła. Stąd też określa się patrologię jako naukę o Ojcach Kościoła. Chronologicznie obejmuje: na Zachodzie wszystkich pisarzy chrześcijańskich do Izydora z Sewilli, na Wschodzie do Jana Damasceńskiego. Większość z nich pisała po grecku lub po łacinie. Do III wieku dominował zdecydowanie język grecki zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. Później na Zachodzie pierwszorzędną rangę zyskała łacina. Na Wschodzie zaś obok greki pojawił się język syryjski, koptyjski i armeński (ormiański). Patrologia opisuje życie i działalność poszczególnych pisarzy, przedstawia postacie Ojców Kościoła jako świadków tradycji, określa dorobek poszczególnych autorów, odróżniając dzieła autentyczne od wątpliwych i fałszywych, przygotowuje wydanie krytyczne tekstu poszczególnych pism, analizuje i charakteryzuje poszczególne utwory literatury patrystycznej, uwzględniając głównie ich walor dogmatyczny.

Wydawca:

Florian Kupferberg

Miejsce wydania:

Meinz

Identyfikator zasobu:

oai:dlibra.bibliotekaelblaska.pl:70730

Sygnatura:

KD.4855

Język:

ger ; grc ; lat

Prawa:

Domena publiczna (public domain)