:

Goethe’s Schriften. Vierter Band

:

Goethe, Johann Wolfgang von

:

stary druk - 18 w. ; Goethe, Johann Wolfgang von - antologia dzieł ; Goethe, Johann Wolfgang von - twórczość literacka ; Goethe, Johann Wolfgang von - Stella ; Goethe, Johann Wolfgang von - Der Triumph der Empfindsamkeit ; Goethe, Johann Wolfgang von - Die Vögel. Nach dem Aristophanes ; klasyka niemiecka ; klasycy niemieccy ; Sturm und Drang ; klasyka weimarska ; niemieccy dramaturdzy - 18 w. ; niemieckie utwory dramatyczne - 18 w. ; niemieckie sztuki teatralne - 18 w. ; Goethe, Johann Wolfgang von (1749-1832)

:

Goethe’s Schriften (Wiedeń, Lipsk, 1787) - czwarty tom antologii utworów Johanna Wolfganga von Goethe (1749-1832), powszechnie uznawanego za najwybitniejszego przedstawiciela literatury niemieckiej, a także jednego z najbardziej znaczących w skali światowej, dramaturga, prozaika, uczonego, polityka i męża stanu. Goethe, był obok Friedricha Schillera (1759-1805), czołowym przedstawicielem klasycyzmu weimarskiego oraz prekursorem romantyzmu. Był również myślicielem i uczonym, znawcą wielu dziedzin wiedzy oraz sztuki. Goethe to jedyny pisarz Niemiec, którego ranga i pozycja międzynarodowa mogą się równać z tą, którą cieszą się najważniejsi filozofowie niemieccy, często zresztą czerpiący z jego twórczości i pomysłów. O pozycji Goethego w krajach niemieckojęzycznych świadczy określanie jego utworów już w końcu XVIII wieku jako klasyki. W perspektywie kultury europejskiej, weimarski pisarz to najważniejszy i niedościgły przedstawiciel romantyzmu, którego stosunek do kultury epoki rozpoczętej wraz z nastaniem Wieku Świateł można porównać do relacji Szekspira do Odrodzenia i postawy Dantego wobec Wieków Średnich. Do jego najbardziej znanych dzieł należą „Faust”, „Cierpienia młodego Wertera”, ballada „Król Olch”, dramaty historyczne „Egmont” i „Götz von Berlichingen”, powieść „Powinowactwa z wyboru” etc. Niniejszy tom zawiera trzy kolejne utwory Goethego. Pierwszy to dramat w pięciu aktach „Stella”, napisany w 1775 roku. Prapremiera odbyła się w Teatrze Narodowym w Hamburgu w 1776 roku i dość szybko wywołała burze moralnego oburzenia. Na koniec bohater Fernando, równie wrażliwy, co chwiejny, otrzymuje obietnicę podwójnego małżeństwa, tym samym młody Goethe daje do zrozumienia, że można być szczęśliwym także w trójkę. Było to całkowicie sprzeczne z ówczesnymi mieszczańskimi normami zachowania. Na podstawie pierwszej wersji, sztuka została później poprawiona i ukończona w latach 1803-1805. Drugi, w tej części antologii to utwór dramatyczny w sześciu aktach „Der Triumph der Empfindsamkeit”. Pierwsza wersja została napisana w grudniu 1777 roku. Premiera sztuki odbyła się w Teatrze Dworskim w Weimarze, w styczniu 1778 roku z muzyką Carla Friedricha Siegmunda von Seckendorffa. Sam Goethe grał Andrasona. W 1787 roku ukazała się drukiem wersja druga. Tom zamyka „Die Vögel. Nach dem Aristophanes” - komediowo-parodystyczna jednoaktówka napisana na przestrzeni czerwca i lipca 1780 roku.

:

1787

:

bey J. Stahel und G. J. Göschen

Place_of_issue:

Wien ; Leipzig

:

stary druk

:

93050/4

:

ger

Prawa:

Domena publiczna (public domain)

×

Citation

Citation style: