Publikacja grupowa: Ekslibrisy polskie XVI – XVII w.

• Tytuł:
  Ekslibrisy polskie XVI – XVII w.
• Słowa kluczowe:
  znaki własnościowe
   ;
  ekslibrisy - tematyka
   ;
  herby rodowe - ekslibrisy
   ;
  ekslibrisy polskie - 16-17 w.
• Opis: Wiek XVI I XVII to okres największej popularności superekslibrisów. W tym czasie zaczynają pojawiać się właściwe ekslibrisy przybierające formę odbitek graficznych, wykonanych z klocków drewnianych (drzeworyty) lub płyt miedzianych (miedzioryty), które były naklejane na wewnętrzną stronę okładki książki. Niekiedy odbijano je bezpośrednio na kartach tomów razem z tekstem. Dwa najstarsze zachowane drzeworyty polskie datowane są na lata 1516/17. Jeden należał do Macieja Drzewickiego (1467-1535), kanclerza wielkiego koronnego i arcybiskupa gnieźnieńskiego, drugi do Krzysztofa Szydłowieckiego (1487-1542), kanclerza wielkiego koronnego, zbieracza kodeksów i przewodników ilustrowanych, protektora sztuk pięknych. Polski ekslibris tego czasu wyróżniał się wysokim poziomem artystycznym. Charakterystycznym motywem właściwych ekslibrisów z okresu XVI-XVII w. były herby rodowe. Pojawiają się tarcze z emblematami heraldycznymi wspierane przez lwy, gryfy lub orły. Nowym elementem wprowadzonym do kompozycji były wieńce laurowe i palmowe. Biblioteka Elbląska posiada reprodukcje ekslibrisów wydane przez Bibliotekę Narodową. Wśród właścicieli ekslibrisów: Krzysztof Szydłowiecki, Jan Dantyszek, Karol Franciszek Karnkowski, Ludwik Aichler, Jan Stefan Wydżga, Marcin Baron, Adrian Engelke, Jan Kazimierz. Instytucje z własnym ekslibrisem: Biblioteka Senatu w Gdańsku, Biblioteka Dominikanów we Wrocławiu, Biblioteka Jezuitów w Poznaniu.
• Data wydania:
  1991
• Rodzaj dokumentu:
  exlibris
• Sygnatura:
  DŻS - Exlibrisy
• Język:
  lat
• Prawa:
  Publikacja dostępna wyłącznie na terenie Biblioteki Elbląskiej

Obiekt znajduje się w kolekcjach:

Informacje dodatkowe

• Data ostatniej modyfikacji: 2016-01-21
• Możesz również pobrać opis tego obiektu w formatach:
  RDF